یک راوی دانای کل ما را در میان مجموعه‌ای از روابط عاشقانه در وین سال ۱۹۰۰ راهنمایی می‌کند. یک سرباز با یک دختر جوان خیابانی ملاقات می‌کند. بعداً او با دختر جوانی رابطه برقرار می‌کند که خدمتکار خانه می‌شود و با پسر جوان خانه نیز همین کار را می‌کند. پسر جوان یک زن متاهل را اغوا می‌کند. این زنجیره همین‌طور ادامه می‌یابد و بر روی چرخ‌فلک شاد زندگی می‌چرخد.

ترز در همان شب عروسی‌اش با کنتِ وتول، معشوق خود را به قتل می‌رساند. یک کارگر محلی ساده برای اینکه بتواند یک شب را با او بگذراند، موافقت می‌کند که جسد را دفن کند.

نوجوانی مجذوب نقاشی خواستگار خوش‌سیمایی می‌شود که در دوئلی بر سر عشق مادربزرگش کشته شده است. در شانزدهمین سالگرد تولد او، پدرش سه مرد را استخدام می‌کند تا برای سرگرم کردن دخترش تظاهر کنند روح آن خواستگار هستند. اما آن‌ها نمی‌دانند که روح واقعی آن مرد در راهروهای قلعه در حال پرسه زدن است.

در پاریس سال ۱۸۸۷، ایرن به عنوان معلم سرخانه دوس، نوه کنتس بیوه دو بونافه، کار می‌کند. دوس فکر می‌کند عاشق فابین، مدیر خوش‌تیپ عمارت شده است. با این حال، او به دلیل اختلاف طبقاتی نمی‌تواند امیدی به ازدواج با او داشته باشد. پدر بیوه دوس، کنت دو بونافه که یک پای چوبی دارد، شیفته ایرن شده است. دوس متوجه می‌شود که فابین قصد دارد با ایرن به کبک فرار کند و همچنین می‌فهمد که کنت از ایرن خواستگاری کرده است. بنابراین دوس این موضوع را به فابین می‌گوید و او را متقاعد می‌کند که با او فرار کند، که این کار باعث آشفتگی و نگرانی خانواده می‌شود.